Hadrien Gerenton

เพื่อเข้าใจผลงานของ Hadrien Gerenton และเจเนอเรชันที่เขาสังกัด ภาพของกิ้งก่าและจมูกบอกเล่าได้ชัดเจนที่สุด ในปี 2019 Socrates Sculpture Park แห่งนิวยอร์กได้ว่าจ้าง Gerenton ผู้ซึ่งในขณะนั้นกำลังสร้างประติมากรรมโลหะรูปกิ้งก่าและกระบองเพชร และ Loup Sarion ผู้สร้างประติมากรรมขนาดยักษ์ของจมูก เท้า และลิ้นมนุษย์ ให้สร้างประติมากรรมสำหรับสวนบนดาดฟ้า ผลลัพธ์คือ กิ้งก่าโลหะสีแดงเบอร์กันดีเข้มที่กำลังเข้าไปในจมูกสีน้ำเงินขนาดยักษ์ ประติมากรรมที่ทั้งสองสร้างขึ้นทำหน้าที่เป็นจุดพบกันของโลกจินตนาการของศิลปินหนุ่มสองคนที่แตกต่างกัน และของเจเนอเรชันใหม่โดยรวม นี่คือเจเนอเรชันของศิลปินหนุ่มที่มีความสนใจในเซอร์เรียลลิสม์อีกครั้ง เช่น Ariana Papademetropoulos, Chason Mathams และ Loup Sarion พวกเขาสร้างเรื่องเล่าและภูมิทัศน์จินตนาการของตัวเอง ที่ซึ่งอุปกรณ์ประกอบฉากที่นำมาจากภูมิทัศน์เหล่านั้นทำหน้าที่เป็นผลงานศิลปะในโลกของผู้ชม

ไม่นานหลังจากการพำนักที่ De Ateliers (2015–2017) และนิทรรศการเดี่ยวที่ตามมาที่ Galerie Martin van Zomeren, Gerenton เดินทางไปยังกรีซ โมร็อกโก และเม็กซิโก ในสถานที่อบอุ่นเหล่านี้ เขาเก็บกระบองเพชรมาหล่อเป็นประติมากรรมเรซิน โดยเฉพาะเพราะรูปทรงและพลังในตำนานที่ถูกกำหนดให้กับพวกมัน

"ในฐานะประติมากรรม หรือองค์ประกอบเชิงประติมากรรม กระบองเพชรเหล่านี้ดูเหมือนจะมอบความรู้สึกของการตระหนักรู้ให้กับวัตถุ เมื่อวางไว้อย่างถูกต้องในงานติดตั้ง ราวกับว่าประติมากรรมรู้ว่ามีผู้ชมอยู่ตรงนั้น และประติมากรรมก็กลายเป็นขี้อายขึ้นมาทันที" - Hadrien Gerenton

ต่อมา ขณะเดินทางในเอเชีย Gerenton พบกับตัวเงินตัวทองโคโมโด ซึ่งรูปทรงยุคก่อนประวัติศาสตร์ของมันก็ถูกดัดแปลงเข้าสู่ผลงานของ Gerenton เช่นกัน ตัวอย่างเช่น สำหรับ Delirious (2018) นิทรรศการประติมากรรมกลางแจ้ง Gerenton ผูกกิ้งก่ายักษ์สองตัว ทาสีโทนม่วงและน้ำเงินโลหะ ไว้กับต้นไม้ด้วยปลอกคอสุนัข ราวกับว่าพวกมันเป็นสุนัขโดเบอร์แมนดุร้ายสองตัวที่เฝ้าทรัพย์สินของเจ้านาย ในนิทรรศการต่อมา กิ้งก่าและกระบองเพชรถูกผสมผสานเข้าเป็นงานติดตั้งที่แทบจะเรียกได้ว่าต่อต้านมนุษย์ เนื่องจากทั้งสองตัวละคร กิ้งก่าและกระบองเพชร อาศัยอยู่ได้ดีที่สุดในถิ่นที่อยู่หรือยุคสมัยที่มนุษย์ไม่อาจเจริญเติบโตได้

Hadrien Gérenton (ฝรั่งเศส, 1987) สำเร็จการศึกษาจาก De Ateliers ในปี 2017 และใช้ชีวิตและทำงานระหว่างบรัสเซลส์และรอตเตอร์ดัม ผลงานของเขาเพิ่งจัดแสดงที่ Galerie Martin Van Zomeren (อัมสเตอร์ดัม, 2018), Lustwarande (ทิลบวร์ค, 2019) และ Emerige Mecanat (ปารีส, 2021) ผลงานของเขาเพิ่งถูกจัดซื้อโดย Centre Pompidou ปารีส รวมถึงคอลเลกชัน KPMG ของเนเธอร์แลนด์